தமிழகத்தின் சுகாதாரக் கட்டமைப்பில் முதுகெலும்பாக விளங்குபவர்கள் செவிலியர்கள். ஆனால், பத்தாண்டு கால அனுபவம் வாய்ந்த மூத்த செவிலியர்கள் முதல், இன்று பணியில் இணையும் இளநிலை செவிலியர்கள் வரை அனைவரிடமும் ஒரு பொதுவான ஏக்கம் உண்டு: "நமக்கான அங்கீகாரமும் பாதுகாப்பும் எங்கே?"
மருத்துவமனை வளாகங்களில் அரசியல் தலையீடுகளும், மிரட்டல்களும் நடக்கும்போது செவிலியர்கள் அமைதி காப்பது பயத்தினால் அல்ல; அது ஒருவிதமான 'அரசியல் அறியாமை' மற்றும் 'ஒதுங்கி இருத்தல்' எனும் மனப்பான்மையால் விளைவது.
குறுகிய வட்டத்தை உடைத்தல்
பெரும்பாலான செவிலியர்களின் வாழ்க்கை பணி, குடும்பம், குழந்தைகளின் கல்வி என்ற குறுகிய வட்டத்திற்குள்ளேயே முடிந்துவிடுகிறது. சமூகத்தில் நடக்கும் அரசியல் மாற்றங்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை எப்படி பாதிக்கின்றன என்பதை அவர்கள் கவனிப்பதில்லை. "அரசியல் ஒரு சாக்கடை" என்று ஒதுங்கி நிற்பது, அந்தச் சாக்கடையை மேலும் அசுத்தமாக்கவே வழிவகுக்கும்.
முடிவெடுக்கும் இடத்தில் பிரதிநிதித்துவம்
செவிலியர்களின் ஊதியம், வேலை நேரம் மற்றும் பாதுகாப்பு அம்சங்களைத் தீர்மானிப்பது அரசியல்வாதிகள்தான். ஆனால், அந்த முடிவெடுக்கும் அதிகார மையங்களில் (Decision Making Bodies) செவிலியர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகள் மிகக்குறைவு.
முக்கிய அரசியல் கட்சிகளில் 'மருத்துவர் அணி' கம்பீரமாகச் செயல்படுகிறது.
தேர்தல் வேட்பாளர்களாக மருத்துவர்கள் அதிகளவில் நிறுத்தப்படுகிறார்கள்.
லட்சக்கணக்கான உறுப்பினர்களைக் கொண்ட செவிலியர் சமூகம் வெறும் 'வாக்கு வங்கியாக' மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறது.
செவிலியர் சமூகம் அதிகாரத்தை நோக்கி நகர 5 ஆக்கபூர்வமான வழிகள்
செவிலியர் சமூகம் வெறும் சேவை அமைப்பாகத் தேங்கிவிடாமல், ஒரு பலமான அரசியல் மற்றும் சமூக சக்தியாக உருவெடுக்க பின்வரும் மாற்றங்கள் அவசியம்:
1. அரசியல் கல்வி: நர்சிங் மாணவர்களுக்கு இந்திய அரசியலமைப்பு மற்றும் தொழிலாளர் சட்டங்கள் குறித்த அடிப்படை அறிவு வழங்கப்பட வேண்டும்.
2. ‘செவிலியர் அணி’ (Nurses Wing) உருவாக்கம்: ஒவ்வொரு அரசியல் கட்சியிலும் செவிலியர்களுக்கென தனிப்பிரிவு உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
3. வாக்கு வங்கி வலிமை: தொழிற்சங்கங்கள் வெறும் கோரிக்கைகளுடன் நிற்காமல், அரசியல் ரீதியாகத் தங்களை ஒரு பலமான சக்தியாக நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
4. ஊடகப் பங்களிப்பு: தொலைக்காட்சி செய்திகளில் ஊடக விவாதங்களில் செவிலியர்கள் தங்கள் உரிமைகள் குறித்துத் தெளிவாகப் பேச முன்வர வேண்டும்.
5. தலைமைத்துவப் பயிற்சி: ஒரு வார்டை நிர்வகிக்கும் திறன் கொண்ட செவிலியரால், ஒரு தொகுதியையும் நிர்வகிக்க முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கையை வளர்க்க வேண்டும்.
முடிவுரை
செவிலியர்கள் என்பவர்கள் வெறும் 'வேலையாட்கள்' அல்ல; அவர்கள் இந்தச் சமூகத்தைத் தீர்மானிக்கும் ஒரு மாபெரும் 'சக்தி'. அரசியல் என்பது ஒரு ஆயுதம். அதை நாம் கையில் எடுக்காத வரை, அது நமக்குப் பாதிப்பைத்தான் தரும். செவிலியர் சமூகம் அரசியலில் தடம் பதித்தால் மட்டுமே உரிமைகளைத் தட்டிப் பறிக்க முடியும்.