சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் (ILO) மாநாடு எண் 149 (Nursing Personnel Convention, 1977) மற்றும் பரிந்துரை எண் 157 ஆகியவை, செவிலியர்களின் பணிப் பாதுகாப்பு, நியாயமான ஊதியம் மற்றும் சமமான பணிச்சூழல் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும் என்று திட்டவட்டமாக வலியுறுத்துகின்றன. உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) தனது வழிகாட்டுதல்களில், நிலையான பொதுச் சுகாதார இலக்குகளை எட்ட வேண்டுமானால் தற்காலிக நியமன முறைகள் தவிர்க்கப்பட்டு, சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கு நிரந்தரப் பணிப் பாதுகாப்பும் தகுந்த ஊதியமும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதைத் தொடர்ந்து தெளிவுபடுத்தி வருகிறது. நோயாளிகளின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் தரும் தற்காலிக முறைமைக்கு எதிராக சர்வதேச செவிலியர் கவுன்சிலும் (ICN) கடுமையான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளது; பணிப் பாதுகாப்பற்ற தற்காலிகச் சூழல் மருத்துவப் பிழைகளுக்கும் மன உளைச்சலுக்கும் வழிவகுக்கும் என அது எச்சரிக்கிறது.
இந்தியச் சட்ட விதிகளின்படி, ஒப்பந்தத் தொழிலாளர் (ஒழுங்குமுறை மற்றும் ஒழிப்பு) சட்டம் 1970, பிரிவு 10-ன் கீழ், ஒரு நிறுவனத்தின் அத்தியாவசியமான, ஆண்டு முழுவதும் தொடர்ச்சியாக நடைபெறக்கூடிய பணிகளில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களை ஈடுபடுத்துவது சட்ட விரோதமானது. அரசு மருத்துவமனைகளில் செவிலியர் பணி என்பது ஏதோ குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டும் தேவைப்படும் பருவகாலப் பணி அல்ல; அது மருத்துவமனையின் அச்சாணி போன்ற நிரந்தரப் பணி. அப்படியிருக்க, நிரந்தரப் பணிகளுக்குத் தற்காலிகச் செவிலியர்களை நியமிப்பது அரசின் சட்டப்பூர்வப் பொறுப்புகளில் இருந்து விலகிச் செல்லும் செயலாகும்.
இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பான பஞ்சாப் அரசு எதிர் ஜக்ஜித் சிங் (2016) வழக்கில், நிரந்தரப் பணியாளர்கள் செய்யும் அதே வேலையைச் செய்யும் தற்காலிகப் பணியாளர்களுக்குச் சம வேலைக்கு சம ஊதியம் மறுக்கப்படுவது அரசியலமைப்புச் சட்டம் சரத்து 14 மற்றும் 39(d)-க்கு எதிரான கொத்தடிமைத்தனம் என்று தீர்ப்பளித்துள்ளது. மேலும், 2016-ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத்தால் அமைக்கப்பட்ட செவிலியர் பணி வரன்முறைக் குழுவும் தற்காலிக மற்றும் தனியார் செவிலியர்களுக்கு அரசு நிரந்தர ஊழியர்களுக்கு இணையான பணிச்சூழலும் ஊதியமும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்துள்ளது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் சரத்து 21-ன் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள உயிர் வாழும் உரிமையின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாகவே 'தரமான இலவச மருத்துவம் பெறும் உரிமை' அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது; தற்காலிகச் செவிலியர்களைக் கொண்டு ஏழை மக்களுக்கு சிகிச்சை அளிப்பது அவர்களின் அடிப்படை உரிமையை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் செயலாகும்.
இந்திய செவிலியர் குழுமத்தின் (INC) விதிகள் வகுத்துள்ள செவிலியர்-நோயாளி விகிதாச்சாரத்தை நடைமுறைப்படுத்தாமல், செலவைக் குறைப்பதற்காகக் குறைந்த ஊதியத்தில் ஒப்பந்த முறையில் ஆட்களை எடுப்பது செவிலியர் சமூகத்தின் கௌரவத்தைச் சீர்குலைக்கிறது. முறையான தேர்வு முகமைகள் மூலமாகத் தகுதி வாய்ந்த இளைஞர்களுக்கு நிரந்தர வேலை வழங்காமல், முறைகேடுகளுக்கும் ஊழல்களுக்கும் வழிவகுக்கும் தற்காலிக நியமனங்களை முன்னெடுப்பது படித்த இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்குகிறது.
அரசு மருத்துவமனைகளில் நிலவும் தற்காலிகப் பணி நியமன முறையை முழுமையாகக் கைவிட்டு, தற்போது ஒப்பந்த முறையில் பணியாற்றி வரும் அனைத்துச் செவிலியர்களையும் காலம் தாழ்த்தாமல் பணி நிரந்தரம் செய்ய வேண்டும். மருத்துவமனைகளைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் செவிலியர்களுக்குப் பணிப் பாதுகாப்பும் சமூக நீதியும் வழங்குவதே சாமானிய மக்களின் பொதுச் சுகாதார உரிமையைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரே வழியாகும்.